Kuchnia staropolska
Kuchnia staropolska to przede wszystkim ogromna obfitość jadła i napojów. Lubiano dobrze zjeść nie patrząc na konsekwencje. Mięso pod każda postacią, zapijane piwem, winem lub miodem pojawiało się na stole już od rana. Niewiele przepisów zachowało się z tamtych czasów, więcej można się dowiedzieć o potrawach, kulturze jedzenia z literatury, gdyż jedzenie było w pełnych zachwytu słowach opisywane w wierszach, rubasznych fraszkach i poematach. Śmierć z przejedzenia to dowcipny temat wielu utworów, pokazując, jak istotne było obfite jedzenie w tamtych czasach. Krągłości, zarówno kobiecych jak i męskich kształtów ciała były dowodem zamożności i zdrowia. Lasy dostarczały zwierzyny, grzybów, jagód. Gospodarstwa szlacheckie były praktycznie samowystarczalne. Oprócz mięsiwa, spożywano rzepę, groch, kiszoną kapustę, kasze, duże ilości przypraw. Gościnność, nadmierna aż do przesady była cechą narodową Polaków. Echa jej pozostały do dzisiaj. Lubimy biesiadować, lubimy zastawione jedzeniem stoły.